مشخصات مرفولوژیک

انجدان رومی با نام علمی Levisticum officinalis گیاهی است علفی و دارای ساقه ضخیم استوانه است به قطر سه تا چهار سانتیمتر و به ارتفاع یك تا دو متراست. این گیاه برگهایی ضخیم، گوشتدار، منقسم به برگچه هایی با ظاهر لوزی شكل و دندانه های نامساوی به رنگ سبز تیره و منتهی به دمبرگ استوانه ای مشخص دارد.

گلهای انجدان رومی بسیار كوچك به ابعاد سه میلیمتر ، به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مركب به دوازده شعاع نابرابر هستند و زنبورعسل از گلهای آن، غذای پرارزشی به دست می آورد. قسمت مورد استفاده گیاه ریشه آن است كه بویی معطر و طعمی تلخ، گزنده و كمی شیرین دارد و دارای خواص دارویی بسیار است.

 مصارف دارویی

ریشه انجدان رومی معده را تقویت می كند و هضم كننده غذاست و مصرف آن در نارسایی های كبدی و كلیوی موثر است.

این گیاه با نام دیگر كاشن در از بین بردن بیماریهای پوست مفید است و ضعف عمومی را برطرف می كند. مصرف انجدان رومی در آب آوردن بافت های بدن، آب آوردن قوزك پا، ورم كلیه، ورم مثانه، دفع ادرار، رماتیسم موثر ذكر شده است.

 پراکنش جغرافیایی در ایران

انتشار جغرافیایی این گیاه در مناطقی مانند مازندران، گیلان، آذربایجان، تهران و خراسان ذکر شده است.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 6 آذر 1387    | توسط: رضا موسوی    | طبقه بندی: گیاهان دارویی،     | نظرات()