بابونه، گیاهی است یکساله، معطرو به ارتفاع 20 تا 40 سانتیمتر که بصورت خودرو در مزارع و کنار جاده ها می روید. ساقه آن دارای انشعاباتی است و برک های آن بریدگی های باریک و دراز با ظاهر برگچه مانند دارد. قسمت مورد استفاده این گیاه، کاپیتول های آن است که در فاصله ماه های اردیبهشت تا مهر ماه ، آن را از ساقه جدا می کنند.

ترکیبات شیمیایی

کاپیتول های این گیاه دارای اسانس هستند. این اسانس در حالت تازه دارای رنگ آبی تیره است که مربوط به وجود ماده ای به نام آزولن می باشد و تدریجا با تاثیر هوا و نور رنگ آن سبز و قهوه ای می شود. این اسانس دارای سزکوئی ترپن های b و g و همچنین ماتریکارین matricarine می باشد.

 خواص درمانی

مدر، معرق، مقوی معده، بادشکن، اشتها آور، هضم کننده غذا، صفرا بر و قاعده آور است و همچنین اثر ضد عفونی کننده ضعیف و قاطع دارد. اسانس آن اثرضد تشنج و بی حس کننده دارد.

 محل رویش

این گیاه در لرستان (بین خرم آباد و درود و حسینیه در شمال غربی اندیمشک) و خوزستان (صالح آباد، هفت گل، شوشتر، رامهرمز، اطراف تهران و دماوند می روید. بعضی از گونه های دیگر بابونه در نواحی مختلف اروپا می روید.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 6 آذر 1387    | توسط: رضا موسوی    | طبقه بندی: گیاهان دارویی،     | نظرات()